Geschiedenis van G.K.V. Ons Clubje

 

13 februari 1927

Op deze datum kwamen 4 dames op het idee om een korfbalvereniging op te richten. De dames Riek v/d Meulen, Mien Kooi, Gerrie Dapper en Truus Kuiper stichtten de vereniging O.B.K. (Oefening Baart Kunst) De heer Keeler stelde zich beschikbaar als trainer. Hij was een oud speler van DOS Enschede en samen met zijn broer J. Keeler speelde hij ook nog enige tijd in het 1e team van het toenmalige O.B.K. De eerste jaren werd er, op voorschrift van de bond, gespeeld in lange zwarte kousen en met een muts op. Afgezakte kousen leverden in die tijd een waarschuwing op van de arbiter.

Na twee jaren moest de naam veranderd worden. Er was nog een vereniging met de dezelfde naam. De dames namen het initiatief. Zij stelden: het is “Ons Clubje”. Dus zo werd de huidige naam Ons Clubje een feit. Er volgende nog eenmaal een toevoeging aan deze naam. De heer Maasakker, voorzitter van de Glanerbrugse dorpsraad vond dat Ons Clubje best mee kon doen aan het promoten van Glanerbrug. Tijdens een receptie bij het 50-jarig jubileum stelde hij voor om de woorden: Glanerbrugse Korfbal Vereniging er voor te plaatsen. Sinds die tijd is de officiële naam: G.K.V. Ons Clubje.

 

Terug naar het begin

Het eerste jaar werd er reeds met 3 twaalftallen aan de competitie deelgenomen. En met succes, reeds in de beginjaren werd het eerste team kampioen en promoveerde naar de toenmalige eerste klas van O.K.B. Na 1933 ging het minder goed. Men degradeerde enkele jaren achtereen. Vooral door het afscheid van de heer G. Keeler. Maar de bestuursleden K. Kits en J. Doeven hielden de moed er in. Het gegeven om door te blijven gaan werd in de volgende jaren steeds meer gehanteerd in moeilijke tijden. En met succes zoals nu blijkt.

 De oorlogsjaren stonden voor de deur en het werd steeds moeilijker om het hoofd boven water te houden. Ook na de oorlog was het nog steeds een probleem om een twaalftal in het veld te krijgen. Ook het feit dat er geen eigen veld voorhanden was, was een probleem. Er werd gezworven van het ene naar het andere. In de Nieuw Frieslandstraat werd er omstreeks 1960 op een gegeven moment een terrein gevonden waar gebruik van werd gemaakt. Dit zonder eigen onderkomen en geen kleedruimte. De solidariteit van de Glanerbruggers die naast het terrein woonden zorgde voor een oplossing. Zij boden de gelegenheid tot omkleden aan wat door Ons Clubje met grote dankbaarheid aanvaard werd. Het schuurtje van Ma Eman werd omgevormd tot kleedgelegenheid. Ook dit terrein was geen lang leven beschoren. In 1965 werd het terrein verkocht en moest Ons Clubje wederom het veld ruimen. Het nomadenbestaan moest weer opgenomen worden. Er werd gespeeld aan de Rechterlaan op het Bultserve en bij de manege in Dolphia. Eind 1965 kreeg Ons Clubje van de gemeente een weide toegewezen waarop gespeeld kon worden. Iedereen was blij dat er weer op een eigen veld gespeeld mocht worden. Groot was de teleurstelling toen bleek dat een weide met afwateringsloten en een grote drinkkuil niet geschikt was om op te korfballen.

Er werd aan de bond toestemming gevraagd om het zwerversbestaan nog enige tijd voort te zetten tot de weide was omgetoverd tot een korfbalveld. Dit werd toegestaan, maar nu kwam het volgende probleem: Datgene wat er moest gebeuren kostte geld, veel geld. Er werden de nodige acties gestart om de nodige financiële middelen te verkrijgen die hiervoor nodig waren. Een glazenactie was er één van en die gingen als zoete broodjes over de toonbank. Het 40-jarig jubileum stond voor de deur en de opzet was om op dat tijdstip de nodige centen binnen te hebben.

Op de receptie van dit jubileum in 1967 werd er door de toenmalige wethouder Gonning een toezegging gedaan die Ons Clubje deed besluiten om nog datzelfde jaar de weide om te toveren tot een korfbalveld. Dit lukte met de werkzaamheden van vele enthousiaste vrijwilligers. In 1968 werden er stappen ondernomen om een eigen onderkomen te krijgen. Er werd een directiekeet gekocht van een aannemer uit Enschede en, wederom met de hulp van vrijwilligers, werd deze keet omgetoverd tot een kantine met twee kleedkamers en toiletten. Ook de afrastering om het veld kwam in deze periode tot stand. Door al deze beslommeringen in de vereniging kan men zich voorstellen dat er op het sportieve vlak weinig werd gepresteerd.

Nu echter de accommodatie voldeed, kwam ook de vereniging weer tot bloei. Dit met dank aan al de stugge doorzetters in de jarenlange moeilijke periode. Er werd weer met meerdere teams aan de competitie deelgenomen. In het seizoen 1974-1975 smaakte het eerste team de voldoening van de promotie van de O.K.B. naar de 3e klasse van de K.N.K.B. Dit gebeurde nadat men in de O.K.B. enkele jaren achtereen was gepromoveerd van de 3e klasse O.K.B. naar de 1e klasse O.K.B. Bertus Vink was in deze periode overgekomen van Rigtersbleek naar Ons Clubje en fungeerde in deze periode als trainer, en speler van de selectie. En met succes. Zijn eigen speelwijze, een sterke wedstrijdmentaliteit en een enorme conditie bracht hij over op zijn teamgenoten. Zijn zeer straffe conditietraining werd hem niet altijd in dank afgenomen, maar gaf in de meeste wedstrijden wel de doorslag. Vanaf 1974-1975 werd er eigenlijk constant in de 3e klasse K.N.K.B. gespeeld tot 1992. Er was maar 1 jaar onderbreking. Men moest een jaar terug naar de O.K.B. maar direct daarna opnieuw weer in de K.N.K.B. In 1976 werd de kroon gezet op het bestaan van de vereniging. In een jaar tijd werd de houten accommodatie omgezet in het huidige clubgebouw “Het Korfke”. Misschien was dit de oorzaak van de eenjarige degradatie.

Er moest gewerkt worden en de vele trainingsavonden werden benut om de vlotte voortgang van de bouw door te laten gaan. Dat dit van invloed was op de vereniging ziet men aan het feit dat er in 1987 tijdens het 60-jarig jubileum met 4 twaalftallen, 1 aspirantenploeg en 2 pupillenploegen werd deelgenomen aan de competitie. Het ledenaantal bedroeg op dat moment 100 leden. Enige jaren later werd er op het veld overgestapt van het 3 vakken korfbal naar 2 vakken korfbal. In de zaal werd er al langer op die manier gespeeld. Ook hier wist het eerste team zich jarenlang te handhaven in de 3e klas van het K.N.K.V.